Een man die zonder armen en benen werd geboren, moet tot zijn ongeloof drie keer per jaar bewijzen dat hij niet kan werken. De 58-jarige Kevin Donnellon is emotioneel uitgeput door de voortdurende verplichting om zijn arbeidsongeschiktheid te bewijzen. “Ik word telkens herinnerd aan het feit dat ik niet serieus word genomen,” vertelt hij.
Kevin, die door thalidomide ernstig gehandicapt raakte, ontvangt een uitkering maar moet daarvoor steeds opnieuw een vragenlijst van 24 pagina’s invullen. Dit doet hij al jarenlang, terwijl zijn situatie vanzelfsprekend nooit verandert. “Het is niet alsof mijn armen en benen ineens teruggegroeid zijn,” zegt hij gefrustreerd.
Hoewel Kevin in het verleden hard werkte en zelfs een graad in sociale wetenschappen heeft, moest hij 15 jaar geleden stoppen vanwege ernstige rugproblemen door oude beenprothesen en zijn diabetes. Sindsdien werkt hij alleen nog vrijwillig met volwassenen met leerproblemen.
De constante controles veroorzaken veel stress bij hem en anderen in dezelfde situatie. “Vorig jaar moest ik het formulier twee keer invullen. Op eerste kerstdag mocht ik weer beginnen. Fijne kerst,” zegt hij cynisch.
De vragen vindt hij bovendien extreem persoonlijk en onnodig. “Ik ben zo geboren. Je zou denken dat dit allang in het systeem staat.”
Volgens de Britse uitkeringsinstantie zijn de procedures verplicht, maar Kevin vindt het ronduit vernederend: “Ik wíl graag werken, maar ik kan het simpelweg niet. Dat ik dat keer op keer moet bewijzen, is schandalig.”
